
Zaanstad grijpt de week van 3 tot en met 10 november aan om alle Zaanse pleegouders in het zonnetje te zetten, vergezeld van de oproep aan inwoners om ook pleegouder te worden. Want er is behoefte aan meer gezinnen die een kind voor korte of langere tijd een warm en veilig thuis kunnen bieden.
'Ieder kind verdient een veilige plek met liefde en structuur, zodat het kan opgroeien tot de beste versie van zichzelf. Het is in de eerste plaats belangrijk om een uithuisplaatsing te voorkomen, maar als het thuis niet meer gaat is pleegzorg een belangrijk vangnet.' zegt wethouder Songül Mutluer ter gelegenheid van de landelijke Week van de Pleegzorg. 'Mijn waardering voor alle pleegouders is daarom enorm. Ik hoop dat meer inwoners zich laten informeren over de mogelijkheden, want er zijn allerlei vormen van pleegouderschap.'
Pleegouder zijn kan in deeltijd, kortdurend of voor langere tijd. Er is een grote behoefte aan ouders die een zogenoemd ‘dubbel aanbod’ kunnen bieden, waarbij zusjes en broertjes samen kunnen worden opgevangen. Iedereen die geïnteresseerd is in pleegouderschap kan op 16 november om 19:30 inloggen bij een online informatiebijeenkomst, georganiseerd door pleegzorgorganisaties Kenter, Levvel, Parlan en William Schrikker Gezinsvormen. Aanmelden kan hier .
Alle Zaanse pleegouders krijgen deze week een thuisbioscoopbon in de bus om hen te bedanken voor hun waardevolle inzet. Mutluer bracht alvast een bezoekje aan en een bloemetje bij pleeggezin Jacco en Petra Popping en hun drie eigen kinderen, om hun ervaringen met het pleegouderschap te horen. De familie heeft inmiddels acht keer een ‘plaatsing’ gehad, voor in totaal negen kinderen. De laatste keer waren dat twee zusjes.
'Al zes jaar doen wij crisisopvang, met name kinderen van nul tot vier jaar. Dat betekent dat een kindje dan tijdelijk bij ons is. Maar ook al is het tijdelijk, ze draaien altijd binnen no time
helemaal mee in ons gezin, gaan gewoon mee op familiebezoek en vakanties. We hebben standaard een kamertje klaar, met kleding in alle maten. Nadat ons jongste zes jaar was, hebben we besloten om pleegouders te worden. Er was ruimte in ons hoofd, hart en huis. Het is een verrijking voor ons leven. Kinderen kunnen er niks aan doen dat ze in zo’n situatie terecht komen. Dat wij dan voor hen iets kunnen betekenen, een veilig thuis kunnen bieden, dat gunnen wij alle kinderen,' aldus Petra Popping.