Muitende museumbaas Zaanse Schans wil heffing niet betalen
De baas van Museum Zaanse Tijd schrijft in een bezwaarschrift tegen de invoering van de vermakelijkhedenretributie op de Zaanse Schans per 1 februari volgend jaar 'part nog deel te hebben' aan alle bestuurlijke onderzoeken en beleidsplannen die op het historische wijkje worden losgelaten. Daarvoor is het te klein .
De structuur van de Schans lijkt de nieuwe directeur Hans van den Ende rauw op het dak te zijn gevallen. Waar hij zijn museum ziet als een organisatie met een hogere culturele en ergoed doelstelling om de historie van de Zaanstreek te bewaren en te tonen, daar wordt die nu opeens weggezet als een 'vermakelijkheid' die belasting moet afdragen. Terwijl de daarvan vrijgestelde ondernemers 'met gratis commerciële toneelstukjes' mensen verleiden tot de aankoop van geld in het laatje brengende souvenirs die 'vaak geen enkele specifieke binding hebben met de Zaanstreek'.
Verpretparking
De bitterheid over de door de gemeente aangejaagde 'verpretparking' van de Schans sijpelt tussen de regels door. 'U belast de organisaties zonder winstoogmerk extra en ontziet de dertien in een dozijn commerciële vermakers van een massapubliek, waarin geen enkel onderscheid wordt gemaakt tussen Amsterdam, Volendam of de Zaanstreek. Bij u geldt kennelijk ook niet dat de vervuiler of de veroorzaker betaalt.' Want het zijn, zo geeft Van den Ende toe, niet de culturele en erfgoed activiteiten die in het verleden de stormloop op de Schans veroorzaakten.
Roer om?
Maar Zaanse Tijd richt zich dan ook niet op de per touringcar aangevoerde massa maar op geïnteresseerde museumbezoekers met interesse in het materiële en immateriële Zaanse erfgoed. En dat al 45 jaar. Vanwege de gemeentelijke heffing het roer omgooien en ook op de commerciële toer gaan is de directeur een gruwel, maar wordt wel 'steeds aantrekkelijker' uit het oogpunt van overleven. Vooralsnog is het niet aan de orde: Van den Ende voelt zich niet geroepen om de vermakelijkhedenretributie te betalen: hij voelt zich niet als doelgroep aangesproken. Ook de overige erfgoedpartijen willen er overigens niet aan en zinnen op een alternatief .
