Veel vragen PvdA over ommezwaai bij tenniscomplex in Wormer

De switch van 'kan niet' naar 'doen we toch' van het college van Wormerland wat betreft de bouw van een tenniscomplex aan de Spekhuisstraat in Wormer is door de PvdA met verbazing begroet. Er moet nog wel een nieuw onderzoek naar komen, waar de raad 180.000 euro voor beschikbaar moet stellen. 

De PvdA twijfelt aan de wenselijkheid van dat laatste.  'Waarom acht het college het verantwoord dit bedrag te besteden aan een locatie die enkele maanden eerder als niet uitvoerbaar is beoordeeld, en wat gebeurt er met dit krediet indien het nader onderzoek opnieuw tot de conclusie 'niet haalbaar' leidt?' 

Ook het verzoek van het college aan de raad om de alternatieven Spatterstraat, WSV-terrein en De Drie Morgen / KV Groen-Geel definitief buiten beschouwing te laten om 'de planning niet onder druk te zetten' verwondert de partij. 'Hoe verhoudt het definitief afvoeren van deze alternatieven zich tot het heropnen van een eerder afgewezen locatie, en tot een zorgvuldige en open locatieafweging?' 

Andere vragen zijn wat er met de in het oorspronkelijke plan voor de Spatterstraat opgenomen woningen is gebeurd en hoe de jurisprudentie over padel als 'lawaaisport' is gewogen gezien het feit dat er bij een keuze voor de Spekhuisstraat mensen binnen de VNG-richtafstanden wonen.

Daarnaast zijn er zorgen over verdwijnend groen. 'De Groene Wig is aangelegd als groencompensatie voor de woonwijken op het voormalige fabriekscomplex van Van Gelder Papier en de aangrenzende weilanden, in een deel van Wormer met een zeer lage boomkroonbedekking en met een beeldbepalende bomenrij en circa 65 Italiaanse populieren. Hoe verhoudt aantasting van dit gebied zich tot die compensatiefunctie en hoe en waar wordt dit gecompenseerd?'

De Groene Wig is het laatste stuk ongerept groen in de zuidwesthoek van Wormer, aldus Kees-Jan Kindt en Monique Klootwijk in hun schriftelijke vragen 'Opheffen ervan betekent verdere verstening van dit deel van de kern, met gevolgen voor hittestress op warme dagen, fijnstof en de beleving van de wijk. Hoe weegt het college deze aspecten in haar afweging mee' en hoe wordt de leefbaarheid rond de banen beshermd en gevrijwaard van lichthinder?

Ookmhet verkeer is een aandachtspunt. 'Jonge sporters fietsen veelal zelfstandig naar de banen en moeten daarbij een drukke verkeersweg met zwaar vrachtverkeer oversteken en delen. Dit stelt het college voor een dilemma: wordt het vrachtverkeer omgeleid om de huidige aanrijroute te ontlasten, dan wordt het zware verkeer verder het dorp in geleid én kruisen de fietsers dat verkeer op de omleidingsroute opnieuw; wordt het niet omgeleid, dan wordt de vrachtroute tegelijk de fietsroute voor de jonge tennisspelers. Bij vestiging van een tennispark aan de Spekhuisstraat is een toegenomen risico voor (jonge) fietsers dus in beide varianten onvermijdelijk.'