De veelbesproken Spreidingswet treedt per 1 februari in werking en dat betekent dat Zaanstad volgens de
indicatieve verdeling per gemeente de komende twee jaar moet zorgen voor het huisvesten van 818 asielzoekers, inclusief 69 alleenstaande minderjaringen. Voor Wormerland zijn deze cijfers 98 en acht; voor Oostzaan 62 en vijf. Het provinciale aantal is 16.290.
De Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen moet voldoende opvangplekken en een evenwichtigere verdeling van de asielopvang over provincies en gemeenten opleveren. Deze plekken worden (indicatief) verdeeld over de gemeenten op basis van het inwoneraantal en de sociaaleconomische score van een gemeente. Gemeenten bespreken aan provinciale regietafels hoe zij gezamenlijk de opgave gaan invullen. Zij beslissen onderling welke gemeenten opvang gaan leveren en met hoeveel plekken, tot het provinciale aandeel is bereikt . Al bestaande locaties met meer dan 100 opvangplekken - of bedden die binnen twaalf maanden beschikbaar komen - en die langer dan vijf jaar beschikbaar zijn mogen gemeenten desgewenst meetellen bij de invulling van de eigen provinciale opgave.
Onderling oplossen
De commissarissen van de Koning coördineren deze gesprekken en moeten voor 1 november een verslag inleveren bij de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Deze bewindspersoon stelt uiteindelijk een verdeelbesluit vast. Alleen als het gemeenten niet lukt om gezamenlijk de hele provinciale opgave in te vullen, dan kan de staatssecretaris zelf gemeenten aanwijzen en daarmee verplichten om asielzoekers op te gaan vangen. Na twee jaar start de cyclus opnieuw met het ramen van het aantal opvangplekken.
Financiële regelingen
Om gemeenten te stimuleren vrijwillig plekken aan te bieden zijn er
verschillende uitkeringen . Deze uitkeringen zijn vrij te besteden, dus ook voor een ander doel dan de opvang van asielzoekers. De hoogte van de uitkering varieert en is afhankelijk van het soort plek dat wordt aangeboden en het aantal aangeboden plekken.