Mantelzorgaanbouw moet weer weg als noodzaak verdwijnt

De gemeente heeft niet helemaal correct gehandeld bij de verlening en latere intrekking van de vergunning voor een aanbouw aan een woning in Koog aan de Zaan ten behoeve van mantelzorg, maar de Raad van State laat de rechtsgevolgen van de intrekking in stand . Dat betekent dat de aanbouw weer weg zal moeten op het moment dat de mantelzorg niet langer nodig is.

De vergunning werd aangevraagd voor een door een herseninfarct zwaar gehandicapt geraakte bejaarde inwoner . Door een verbinding te maken tussen zijn woning en de schuur op het achtererf konden op de begane grond een leefruimte en een badkamer komen. Dat gebeurde ook, maar twee buren maakten er bezwaar tegen . Zij kregen van de gemeente gelijk en de verleende omgevingsvergunning werd weer ingetrokken. Later kwam er een tijdelijke vergunning, zodat de al in gebruik genomen uitbouw van rond 80.000 euro aan de zij- en achterkant van de woning niet meteen weg hoefde.

Regels overtreden

Volgens de regels mag een aanbouw aan een huis niet meer dan 50 procent van een tuin van minder dan 300 vierkante meter opsnoepen en in het geval van Koog aan de Zaan was dat ruim 70 procent. Dat was de reden om de bezwaarmakers in het gelijk te stellen. De Raad van State heeft nu geoordeeld dat Zaanstad dat besluit in eerste instantie onvoldoende heeft gemotiveerd en dat de rechtbank op zijn beurt die omissie weer verkeerd beoordeeld heeft. Zowel het besluit van de gemeente als de uitspraak van de rechtbank worden daarom vernietigd. Maar de RvS ziet geen aanleiding om daarmee ook de gevolgen van de procedures van tafel te vegen.

Voorrang ruimtelijke ordening

Volgens de hoogste bestuursrechter hoefde Zaanstad op grond van de medische situatie van de bejaarde Koger niet automatisch in te stemmen met de gevraagde vergunning voor een bouwwerk voor onbepaalde tijd. De gemeente vreest het risico van precedentwerking als overschrijdingen van de 50-procentsregel worden toegestaan en wil voorkomen dat achtererven dichtslibben. Bovendien lichtte het college bij de rechtbank toe dat bouwplannen ten behoeve van mantelzorg die in strijd zijn met het bestemmingsplan altijd alleen tijdelijk een vergunning krijgen, omdat een goede ruimtelijke ordening voorrang krijgt. Mantelzorg is immers per definitie slechts tijdelijk.