Digitaal vragenuur zonder antwoorden over essentiële kwesties

Moeten thuiszorgmedewerkers die weigeren om zonder voldoende beschermingsmiddelen bij te springen in verzorgingshuizen nu wel of niet vrezen voor hun baan of als straf vakantiedagen inleveren? Er kwam gisteravond geen antwoord op.

Het tweede digitale vragenuur van de gemeenteraad toonde een - begrijpelijkerwijs - zichtbaar vermoeide wethouder Natasja Groothuismink, die niet veel verder kwam dan algemeenheden en de verzekering dat het stadhuis alles in het werk stelt om zaken zo adequaat mogelijk af te handelen. De schaarste aan beschermingsmiddelen voor medewerkers van verpleeghuizen is een landelijk probleem en de verdeling daarvan is in handen van de veiligheidsregio's, aldus Groothuismink, die aangaf daar al drie weken lang dag en nacht mee bezig te zijn op diverse fronten. 'Er zijn geen containers vol met noodvoorraden. Alles wat er is wordt gebruikt,' antwoordde ze op vargen de Partij voor Ouderen en Veiligheid. Maar de vragen over het inleveren van vakantiedagen en zorgen over baanzekerheid werden omzeild - en POV-voorman Harrie van de Laan drong niet aan.

Tozo-regeling

Groothuismink toonde zich even later zelfs geïrriteerd over een vraag van Marianne de Boer van Liberaal Zaanstad over lokale ondernemers die een beroep doen op de Tijdelijke overbruggingsregeling zelfstandig ondernemers (Tozo) en die niet weten of hun aanvraag in behandeling is genomen, laat staan wanneer ze een financiële bijdrage tegemoet kunnen zien. Die vraag had ook op een andere manier gesteld kunnen worden, aldus de wethouder, die sprak van een 'enorme klus die de afdeling Werk en Inkomen te klaren heeft' en een oproep deed om dergelijke 'technische vragen' niet meer te stellen tijdens de wekelijkse digitale ontmoeting van raads- en collegeleden.

'Desalnietemin is het natuurlijk heel zuur voor mensen die geen inkomsten meer hebben ineens,' zo vatte Groothuismink de situatie van inwoners de van de ene dag op de andere de basis onder hun bestaan hebben zien wegvallen samen. Er wordt 'met man en macht gewerkt' om de Tozo-regeling binnen de gestelde termijnen uit te voeren en niemand hoft bang te zijn dat er geen geld meer is voor boodschappen: ondernemers in die situatie kunnen zich tot het stadhuis wenden voor een tijdelijk krediet.

Voorschotten als basisinkomen

Rob Karst van D66 had eveneens vragen over de slagkracht en wendbaarheid van Zaanstad wat betreft de financiële ondersteuning van Zaanse ondernemers in zwaar weer, en dan vooral wat betreft de uitvoering van de Tegemoetkoming ondernemers getroffen sectoren (Togs). Via deze regeling wordt door de landelijke overheid eenmalig een netto bedrag van 4000 euro uitgekeerd dat niet terugbetaald hoeft te worden. D66 ziet hierin een kans om iedere zzp’er in een getroffen sector van een basisinkomen op bijstandniveau te voorzien en daarbij af te zien van de voorwaarde dat men eerst het actuele inkomen moet aantonen, 'wat een hele grote papierwinkel en lange discussies gaat schelen'. Is de gemeente bereid om dat te doen als voorschot op de uitvoering van de Rijksregeling, zoals bijvoorbeeld Den Helder heeft gedaan? 'We komen erop terug in ons wekelijkse bulletin,´ beloofde Groothuismink.

Niet veel wijzer geworden

Wij zijn niet veel wijzer geworden door het digitale vragenuur, maar integendeel met meer vragen blijven zitten. Eerst legde het coronavirus het normale democratische proces aan banden, maar nu wordt - in een crisissituatie waarin burgers meer dan ooit behoefte hebben aan duidelijkheid - ook de transparantie nog eens verder ingeperkt. De door de wethouder aangeraden 'technische vragen' zijn vragen die achter de schermen afgehandeld worden, omdat er geen politieke maar ambtelijke antwoorden op volgen. In het geval van de in het openbaar gestelde vragen van LZ weten plots werkloos geworden ondernemers nu tenminste dat ze in acute nood een beroep kunnen doen op het stadhuis. Dat is in elk geval iets.